اینجا پر از دختر و پسرای جوونه...
این همه دختر و پسر حتما" باید یه حامی و یه دوست خوب واسه خودشون داشته باشن. تو این مطلب می خوام خودم تنهائی بررسی کنم ببینم که آیا همشهری جوان می تونه واسه جوونا یه دوست و حامی باشه یا نه؟!
من خودم از همشهری جوان به عنوان یه دوست خیلی چیزها یاد گرفتم. بعضی موقع ها از دستش عصبانی شدم و پرتش کردم یه گوشه ولی زیاد طول نکشیده که رفتم سمتش و برش داشتم و دوباره تو اتاقم باهاش خلوت کردم و ارتباطی گرم و دوستانه باهاش برقرار کردم.
وقتی تو صفحه "روزها" خوندم که صدای فرهاد مهراد تک بوده و هیچ وقت تکرار نمیشه(حیف که وقتی زنده بود...) و یا وقتی تو صفحه "موسیقی" در مورد برایان آدامز خوندم و مطالبش همونی بود که انتظار داشتم فهمیدم که میتونم رو همشهری جوان به عنوان یه دوست خوب حساب کنم و چون خیلی از مطالبش حرف دل من بود توصیه ها و گوشزد هاشو جدی گرفتم و سعی کردم تو زندگیم عملیشون کنم.
و همچنین وقتی تو صفحه "یادداشت" نوشته ای از سید احسان عمادی با عنوان "فقط حواستان باشد" رو خوندم یه تکون محکمی خوردم و دیدم که چقدر ساده ۲۰ سال از عمرم گذشته و بقیش رو هم میتونم بنشینم بر لب جوی و گذر عمرو ببینم. و یا اینکه وقتی تو همین صفحه(یادداشت) نوشته ای رو با عنوان "آقای دایی!تحقیر نکن" از آقای موسی حسینی راوندی خوندم یه خورده از ناراحتی و عصبانیتم کم شد و البته خوشحال شدم از اینکه منه جوون که حرفم به گوش خیلی ها نمی رسه و خیلی ها به حرفم اهمیت نمیدن کسایی رو دارم که حرف دل من و امثال منو بزنن.
اینها مشتی بود نمونه خروار. همشهری جوان به هر حال کم و کسری هم داره که همه کم و کسریش به یکی دو تا از خوبی هاش در!!!
یک مشکل دیگه ای هم که به نظر من وجود داره اینه که با وجود سوتی های حرفه ای و توپی که صبح تا شب تو تلوزیون عمو عزت وجود داره ستون گوی طلائی و تمشک طلائی فقط گیر میده به جواد خیابانی و سریال ترانه مادری که این امر باعث میشه بعضی از مسائل این ستون بی مزه و صرفا" صفحه پرکن باشه و یکی دیگه اینکه تو صفحه "گزارش" بعضی وقتها به مسائلی پرداخته شده که شاید واسه بعضی از جوونا اهمیت خاصی نداشته باشه.
در آخر اینو می خوام بگم که همشهری جوان حالا بهترین دوست من و خیلی از جوونای دیگه است.
دست مریضاد و ایول.
امیدوارم همیشه پیش ما بمونید و این ۲ هفته که مجله نیومده ۳ هفته نشه.